Danuta Siedzikówna „Inka”
Standardy społeczności

IHS

IHS foto W.Oracz

 

Symbol na fasadzie kościoła Świętych Apostołów w Krakowie. Jezus Chrystus Zbawiciel.

Monogram imienia Jezusa Chrystusa. Od III wieku imiona naszego Zbawiciela są czasem skracane, szczególnie w inskrypcjach chrześcijańskich (IH i XP, dla Jezusa i Chrystusa). W następnym stuleciu „sigla” pojawiają się nie tylko jako skrót, ale także jako symbol.

Te greckie monogramy były nadal używane po łacinie w średniowieczu. W końcu właściwe znaczenie zostało utracone i błędna interpretacja IHS doprowadziła do błędnej ortografii „Jhesus”. Monogram stał się bardziej popularny po XII wieku, kiedy św. Bernard kładł duży nacisk na nabożeństwo do Najświętszego Imienia Jezus, oraz w XIV wieku, kiedy bł. Jan Colombini (zm. 1367), zwykle nosił go na piersi. Pod koniec średniowiecza IHS stał się symbolem. Czasem nad literą H pojawia się krzyż, a całą sylwetkę otaczają promienie. IHS stał się przyjętą cechą ikonograficzną św. Wincentego Ferrera (zm. 1419) i św. Bernardyna ze Sieny (zm. 1444). Ten ostatni święty misjonarz, pod koniec swoich kazań, zwykł pobożnie pokazywać ten monogram słuchaczom.

Św. Ignacy Loyola przyjął monogram na swojej pieczęci generała Towarzystwa Jezusowego(1541), tworząc tym samym godło zgromadzenia.

IHS bywało błędnie rozumiane jako „Jesus Hominum (lub Hierosolymae) Salvator”, czyli Jezus Zbawiciel ludzi (lub Jerozolimy = Hierosolima).

https://www.newadvent.org/cathen/07649a.htm


Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σώτηρ (Iesous Xristos Theou Yios Soter) to po grecku „Jezus Chrystus, Syn Boży, Zbawiciel”.

 

 

Comments